پایگاه اطلاع رسانی خاروانا:

با قرن ها فاصله از عاشوراي ۶۱هجري، زاده شده ايم اما اين دليل نمي شود پا به راه کربلا نباشيم. آن روز نبوديم براي لبيک به هل من ناصرينصرني ابا عبدا... (ع) اما امروز هستيم، آن صدا، مثل اذان ما را به نماز زيارت مي خواند، پس مي رويم، پس هرکه دارد هوس کرببلا بسم ا... اين غزل عاشقانه اي است که از زبان زائران سروده مي شود، اما آن سوي ماجرا، عاشقاني هستند که با همه داشته هاي خود به ميدان مي آيند. آن ها هم مي گويند، اگر نبوديم تا در عاشوراي ۶۱هجري تيغ به ياري حسين فاطمه (ع) از نيام غيرت برآوريم، اگر نبوديم تا به راه موکب اسرا، جان نثار کنيم، اما امروز هستيم، هل من ناصر ... هست و کاروان هايي که مي آيند تا کربلا، در اربعين غيرت خدا را به جهانيان نشان دهد، مي آيند و اين آمدن سعادت مي دهد، تا به پيشواز برويم و هرچه داريم، بله همه داشته هامان را بي دريغ پيشکش کنيم به ساحت زنان و مرداني که خالصانه پا به راه عشق شده اند. به پيشواز مي رويم، تا بگوييم، زائر حسين را، مسکن دل و ديده ماست و ما بهشت را در نگاه خسته اما مهربان او مي‌جوييم، مهم نيست به چه زباني حرف مي زند، مهم اين است که کلامش طعم عشق دارد، عشق به حسين و السلام عليک يا اباعبدا... الحسين (ع)